Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014

Για μια χούφτα τρίχες

Photo: Beth Punches/Flickr
Πριν από μερικά χρόνια είχα διαβάσει τυχαία γι΄αυτήν τη δράση στο εξωτερικό, είχα προβληματιστεί, είχα «ζηλέψει» για μια ακόμη φορά όλα αυτά τα ωραία που γίνονται εκεί έξω. Αναρωτιόμουν, αν και κατά βάθος ήξερα την απάντηση, γιατί να μη μπορεί να γίνει κάτι αντίστοιχο και στη χώρα μας. Και ξαφνικά μετά από καιρό εμφανίστηκε η Μελίνα, το κορίτσι που είχε το σθένος να πάρει την πρωτοβουλία και να ξεκινήσει την «εκστρατεία» της ενημέρωσης. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, μία από τις σημαντικότερες ασθένειες από τις οποίες πάσχει η Ελλαδίτσα μας είναι η άγνοια. Η άγνοια και η έλλειψη ενημέρωσης μας έχουν οδηγήσει και μας οδηγούν μονίμως σε λάθος μονοπάτια, μας «τυφλώνουν» και θαμπώνουν τη σκέψη μας. Δεν νοείται όμως τη σημερινή εποχή, που οι περισσότεροι είμαστε ώρες στημένοι μπροστά από έναν υπολογιστή, να είμαστε ανενημέρωτοι.
Αυτό πάλι που ξεκίνησα και σας περιγράφω είναι τόσο απλό…τόσο απλό που θα δώσει όμως τόση χαρά!
Όσοι έχετε έρθει αντιμέτωποι με τον καρκίνο (είμαι από αυτούς που τον αποκαλούν με το κανονικό του όνομα και δεν φοβάμαι πια), όσοι είστε γονείς, όσοι είστε ευαισθητοποιημένοι και γενικότερα όσοι είστε άνθρωποι της προσφοράς νομίζω πως ήρθε η ώρα για μια απλή κίνηση, που θα γεμίσει την ψυχή σας με ζεστασιά, θα απαλύνει ενδεχομένως τον πόνο σας, θα μεταδώσει το μήνυμα της αγάπης και της αισιοδοξίας.
Μακρομαλλούσες (νυν και soon to be) σπεύσατε και αποχωριστείτε για λίγο καιρό την πλούσια κόμη σας. Πιστέψτε με, ΑΞΙΖΕΙ! Η χαρά που θα πάρει το παιδάκι που πάσχει από καρκίνο είναι μεγάλη. Και ξέρουμε πολύ καλά πόσο σημαντική είναι η καλή ψυχολογία και η θετική σκέψη να παλέψεις με το θεριό. Σκέφτομαι πως αν με αυτήν την τόσο απλή πράξη, συμβάλλουμε στο να ηττηθεί ο καρκίνος πολλάκις, τότε χαίρομαι που είμαι άνθρωπος και αξίζει να ζω.
Ελπίζω με τον καιρό να πάψουν όλοι να με κοιτάνε σαν ούφο, όταν τους περιγράφω την υπέροχη αυτή κίνηση και το κύμα της ενημέρωσης να κάνει το θαύμα του. Ελπίζω να γίνουμε πολλοί και να ιδρυθεί ο αντίστοιχος οργανισμός στη χώρα μας. Ελπίζω να βγούμε επιτέλους από το καβούκι μας και να αρχίσουμε όλοι, μικροί-μεγάλοι, να προσφέρουμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν χωράει στη συγκεκριμένη περίπτωση δεύτερη σκέψη… η χαρά που θα δώσετε είναι τόσο μεγάλη, που όλα τ’ άλλα είναι απλώς ΤΡΙΧΕΣ!

Της Σοφίας Τσαλουκίδου
Πηγή: http://www.protagon.gr

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2014

Ο πιο καλός άνθρωπος



Δέκα μυστικά για να βοηθήσετε τα παιδιά σας να χειριστούν την οικονομική κρίση και τους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε

oikonomiki-krisi-paidi1. Μην τους κρύψετε την αλήθεια. Τα παιδιά είναι διορατικά και να ξέρετε ότι αν προσπαθήσετε να καλύψετε μια σκληρή πραγματικότητα με σκοπό την προστασία τους, το μόνο που καταφέρνετε είναι να αυξάνεται τις ανησυχίες τους. Ενώ εσείς δεν χρειάζεται να πείτε στα παιδιά όλα τα γεγονότα, οφείλετε να τους τα εξηγήσετε προσαρμοσμένα στο επίπεδο που τα κατανοούν.
Έτσι, για ένα μικρό παιδί θα πείτε: «Ο μπαμπάς και η μαμά είναι λίγο ανήσυχοι τώρα για τη δουλειά τους, αλλά κάνουμε ό,τι μπορούμε, ώστε όλοι μας να είναι εντάξει.» Για ένα μεγαλύτερο παιδί: «Ξέρω ότι έχεις ακούσει για το πόσο κακή είναι η οικονομία  τώρα. Τα πράγματα θα είναι σφιχτά στο σπίτι μας για λίγο διάστημα, αλλά δουλεύουμε σκληρά για να να μην είναι και τόσο.» Εάν πρόκειται να χάσετε το σπίτι σας, ή τη δουλειά σας, κλπ. βεβαιωθείτε ότι εσείς θα το πείτε στο παιδί σας.

2. Ομολογείστε την ανησυχία σας. Το παιδί σας έχει καταλάβει τις ανησυχίες σας, έτσι ώστε να μην τις αγνοεί. Ξεκινήστε με ένα απλό: «Ξέρω ότι έχεις παρατηρήσει ότι ο μπαμπάς και εγώ είμαστε αναστατωμένοι τον τελευταίο καιρό, οπότε θέλουμε να σε ενημερώσουμε για το τι συμβαίνει» . Και να μην ξεχνάτε ότι δεν θα του τα πείτε δραματικά, σαν να έρχεται η συντέλεια του κόσμου.
3. Κρατήστε ένα ανοικτό διάλογο. Τις επόμενες ημέρες τα παιδιά πρόκειται να ακούσουν όλες τις φήμες και την σχετική παραπληροφόρηση από τα άλλα παιδιά. Έτσι διατηρείστε ένα συνεχή διάλογο με το παιδί σας. Να είστε εκεί για να τους εκθέσετε σωστά τα γεγονότα χωρίς ανεβασμένο τον τόνο της φωνής σας και χωρίς να είστε κατηφείς όταν τα λέτε. Μπορείτε επίσης να ρωτήσετε: «Τι έχετε ακούσει γι αυτό το θέμα» ή «Τι λένε οι φίλοι σου”. Με την ευκαιρία, ειδικότερα οι μικροί ανησυχούν για το τι λένε οι φίλοι τους για την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους. Αφήστε λοιπόν τα παιδιά σας να γνωρίζουν ότι δεν είναι τα μόνα. Δυστυχώς η ανεργία δεν ήταν ποτέ τόσο υψηλή. Γι αυτό υπάρχουν και άλλα παιδιά που επίσης υποφέρουν.
4. Ορίστε έναν προϋπολογισμό. Καθίστε κάτω με τα παιδιά σας και εξηγήστε ότι θα πρέπει να περικόψετε κάποια πράγματα. Μην μπείτε σε λεπτομέρειες σχετικά με τα οικονομικά σας. Αντί να κάνετε αυτό εξηγείστε ότι πρέπει να ορίσετε έναν «προϋπολογισμό». Στη συνέχεια, απευθυνθείτε στα παιδιά σας για να σας βοηθήσουν ώστε να δώσετε κάποια προτεραιότητα στις δαπάνες σας. Είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να διδάξετε τον οικονομικό σχεδιασμό. Προσθέστε τις δαπάνες σας, και τότε καθορίστε τρόπους για να τις περικόψετε, δίνοντας την υπόσχεση να επιμείνετε σε αυτό τον προϋπολογισμό, τουλάχιστον για ένα μήνα.
5. Μείωση των συγκρούσεων. Βεβαίως είστε αγχωμένοι και οξύθυμοι και η ψυχραιμία σας μπορεί να έχει πάει περίπατο, αλλά είναι ανάγκη να μην φωνάζετε μπροστά στα παιδιά σας. Μελέτες έχουν δείξει ότι κατά τη διάρκεια δύσκολων οικονομικών εποχών οι συνεχείς συγκρούσεις των γονιών αναγκάζουν τα παιδιά να έχουν συναισθηματικό κόστος. Δυστυχώς το παιδί στεναχωριέται όχι μόνο όταν ο πατέρας χάνει τη δουλειά του ή δεν υπάρχει ηλεκτρικό, αλλά με τους διαπληκτισμούς των γονιών. Γι αυτό κάντε μια ανακωχή. Πηγαίνετε σε έναν σύμβουλο ψυχολόγο. Κοιμηθείτε σε χωριστές κρεβατοκάμαρες. Ορίστε μια πολιτική χωρίς φωνές. Αλλά προς Θεού μειώσει αυτές τις διαμάχες.
krisi 6. Διατηρείστε τις συνήθειες σας. Η διατήρηση μιας συνήθειας βοηθά στη μείωση της ανησυχίας, επειδή ενισχύει την προβλεψιμότητα και ενισχύει την ασφάλεια. Κατά τη διάρκεια σκληρών εποχών είναι κρίσιμο σημείο για τα παιδιά και ζωτικής σημασίας. Ενώ όλα τα άλλα γύρω τους μπορεί να φαίνεται να καταρρέουν τα τελετουργικά όταν πάνε για ύπνο, οι νυχτερινές ιστορίες, τα θερμά λουτρά, οι αγκαλιές και το κτύπημα στην πλάτη παραμένουν τα ίδια.
7. Έλεγχος των ειδήσεων. Περιορίστε την προβολή αυτών των αγχωτικών ειδήσεων ή ακόμα καλύτερα, κλείνετε την τηλεόραση κατά τη διάρκεια των ειδήσεων. Τα παιδιά υιοθετούν αυτές τις ιστορίες που τα τρομάζουν.
8. Μειώστε το στρες σαν οικογένεια. Τα παιδιά αντικατοπτρίζουν τις διαθέσεις μας και αν μας βλέπουν ανήσυχους τότε κι αυτών η ανησυχία κλιμακώνεται. Μένοντας ήρεμοι είναι ο καλύτερος τρόπος για να μειώσετε τις ανησυχίες των παιδιών σας. Κάθε φορά που είμαστε αναστατωμένοι πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές ή περπατήστε μέχρι να πάρετε πίσω τον έλεγχο του εαυτού σας. Αλλά, επίσης, μπορείτε να βρείτε τρόπους χωρίς κόστος για να μειώσετε το άγχος ως μια οικογένεια. Συλλογιστείτε με τα παιδιά σας, κάνετε γιόγκα με την κόρη σας, οδηγείστε ποδήλατα μαζί, ακούστε ταινίες για χαλάρωση με τα παιδιά σας. Όχι μόνο θα μειώσετε το άγχος σας, αλλά θα βοηθήσει επίσης τα παιδιά σας να μάθουν υγιείς τρόπους για να ελαχιστοποιήσουν τις δικές τους.
oikonomiki-krisi 9. Συντονιστείτε με το παιδί σας και ζητήστε βοήθεια. Να έρθετε λίγο πιο κοντά τις επόμενες εβδομάδες με το παιδί σας. Παρατηρείστε για τυχόν σημάδια άγχους ή συμπεριφορές που δεν είναι τυπικές για το παιδί σας. Τότε δεν είναι άσχημο να ζητήσετε βοήθεια. Ζητήστε από ένα συγγενή ή φίλο σας που νοιάζεται για το παιδί σας να περάσει λίγο περισσότερο χρόνο μαζί του. Καλέστε για καθοδήγηση ένα σύμβουλο ψυχολόγο ή δασκάλους από το σχολείο, ή μιλήστε με το γιατρό σας για συμβουλές. Αν κάποια στιγμή η συναισθηματική ή η σωματική ευεξία του παιδιού σας είναι σε κίνδυνο, σηκώστε το τηλέφωνο του ειδικού ψυχολόγου (Γραμμή για γονείς εφήβων: 801.801.11.77 ή 210.52.34.737) και μην περιμένετε στιγμή.
10. Προσφέρετε ελπίδα. Η οικογένειά σας μπορεί να είναι πληγωμένη και η οικονομική καταστροφή σας μπορεί να είναι σοβαρή. Αλλά να θυμάστε πως τα παιδιά είναι ανθεκτικά και αυτό που χρειάζονται περισσότερο είναι η διαβεβαίωση σας ότι θα τα περάσετε μαζί. Μείνετε ειλικρινής, «Δεν ξέρω πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, αλλά θα προσπαθήσω να πάνε καλά.» Πάνω απ “όλα, δώστε στα παιδιά σας ένα μήνυμα ελπίδας, «Ό, τι και να συμβαίνει, είμαστε μαζί.» Και όταν όλα έχουν ειπωθεί αυτό είναι που μετράει περισσότερο.

Πηγή: http://sciencearchives.wordpress.com