Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014

Για μια χούφτα τρίχες

Photo: Beth Punches/Flickr
Πριν από μερικά χρόνια είχα διαβάσει τυχαία γι΄αυτήν τη δράση στο εξωτερικό, είχα προβληματιστεί, είχα «ζηλέψει» για μια ακόμη φορά όλα αυτά τα ωραία που γίνονται εκεί έξω. Αναρωτιόμουν, αν και κατά βάθος ήξερα την απάντηση, γιατί να μη μπορεί να γίνει κάτι αντίστοιχο και στη χώρα μας. Και ξαφνικά μετά από καιρό εμφανίστηκε η Μελίνα, το κορίτσι που είχε το σθένος να πάρει την πρωτοβουλία και να ξεκινήσει την «εκστρατεία» της ενημέρωσης. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, μία από τις σημαντικότερες ασθένειες από τις οποίες πάσχει η Ελλαδίτσα μας είναι η άγνοια. Η άγνοια και η έλλειψη ενημέρωσης μας έχουν οδηγήσει και μας οδηγούν μονίμως σε λάθος μονοπάτια, μας «τυφλώνουν» και θαμπώνουν τη σκέψη μας. Δεν νοείται όμως τη σημερινή εποχή, που οι περισσότεροι είμαστε ώρες στημένοι μπροστά από έναν υπολογιστή, να είμαστε ανενημέρωτοι.
Αυτό πάλι που ξεκίνησα και σας περιγράφω είναι τόσο απλό…τόσο απλό που θα δώσει όμως τόση χαρά!
Όσοι έχετε έρθει αντιμέτωποι με τον καρκίνο (είμαι από αυτούς που τον αποκαλούν με το κανονικό του όνομα και δεν φοβάμαι πια), όσοι είστε γονείς, όσοι είστε ευαισθητοποιημένοι και γενικότερα όσοι είστε άνθρωποι της προσφοράς νομίζω πως ήρθε η ώρα για μια απλή κίνηση, που θα γεμίσει την ψυχή σας με ζεστασιά, θα απαλύνει ενδεχομένως τον πόνο σας, θα μεταδώσει το μήνυμα της αγάπης και της αισιοδοξίας.
Μακρομαλλούσες (νυν και soon to be) σπεύσατε και αποχωριστείτε για λίγο καιρό την πλούσια κόμη σας. Πιστέψτε με, ΑΞΙΖΕΙ! Η χαρά που θα πάρει το παιδάκι που πάσχει από καρκίνο είναι μεγάλη. Και ξέρουμε πολύ καλά πόσο σημαντική είναι η καλή ψυχολογία και η θετική σκέψη να παλέψεις με το θεριό. Σκέφτομαι πως αν με αυτήν την τόσο απλή πράξη, συμβάλλουμε στο να ηττηθεί ο καρκίνος πολλάκις, τότε χαίρομαι που είμαι άνθρωπος και αξίζει να ζω.
Ελπίζω με τον καιρό να πάψουν όλοι να με κοιτάνε σαν ούφο, όταν τους περιγράφω την υπέροχη αυτή κίνηση και το κύμα της ενημέρωσης να κάνει το θαύμα του. Ελπίζω να γίνουμε πολλοί και να ιδρυθεί ο αντίστοιχος οργανισμός στη χώρα μας. Ελπίζω να βγούμε επιτέλους από το καβούκι μας και να αρχίσουμε όλοι, μικροί-μεγάλοι, να προσφέρουμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν χωράει στη συγκεκριμένη περίπτωση δεύτερη σκέψη… η χαρά που θα δώσετε είναι τόσο μεγάλη, που όλα τ’ άλλα είναι απλώς ΤΡΙΧΕΣ!

Της Σοφίας Τσαλουκίδου
Πηγή: http://www.protagon.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου